امانت‌داری در کار اداری

خود و شما را به تقوای الهی سفارش می‌کنم. موضوع خطبهٔ نخست، امانت‌داری است؛ صفتی که قرآن کریم آن را در کنار نماز، از نشانه‌های مؤمنان رستگار شمرده است. دایرهٔ امانت بسیار گسترده‌تر از پول و کالاست.

میز اداری امانت است، نه غنیمت. کسی که کار مردم را بدون علت به تأخیر می‌اندازد، در امانت خیانت کرده است؛ هرچند ریالی هم نگرفته باشد. وقت کارمند نیز امانت بیت‌المال است و صرف آن در کارهای شخصی، جایز نیست. این سخن تلخ است اما گفتن آن بر منبر جمعه، وظیفه است.

اطلاعات مردم هم امانت است. آنچه یک مسئول از پروندهٔ شخصی مردم می‌داند، نباید به گفت‌وگوی دوستانه راه یابد. حفظ آبروی مردم، از حفظ اموال آنان مهم‌تر است. در سامانه‌های امروزی که اطلاعات با یک کلیک منتقل می‌شود، این مسئولیت سنگین‌تر شده است.

امانت‌داری در انتخاب همکار نیز مطرح است. مدیری که به جای شایسته‌ترین فرد، آشناترین فرد را برمی‌گزیند، امانت مردم را ضایع کرده است. این آفت، در همهٔ سطوح اداری کم و بیش دیده می‌شود و اصلاح آن جز با مراقبت درونی و نظارت بیرونی ممکن نیست.

در خطبهٔ دوم به موضوعی می‌پردازم که دو سال است در جلسات شهرستان مطرح است و هنوز به سرانجام نرسیده: ساماندهی پسماند. محل فعلی دفن، از نظر فاصلهٔ استاندارد تا مسیر آبراهه‌ها وضعیت مناسبی ندارد و گزارش کارشناسی اداره کل حفاظت محیط زیست نیز بر این نکته تأکید دارد. با گرم شدن هوا، شکایت اهالی روستاهای مجاور افزایش یافته است.

مصوبهٔ کارگروه استانی، مهلت انتقال سایت را تا پایان شهریور امسال تعیین کرده است. تاکنون تنها مطالعات مکان‌یابی به پایان رسیده و عملیات اجرایی آغاز نشده است. با این سرعت، مهلت تعیین‌شده محقق نخواهد شد و این یعنی تکرار همان چرخهٔ همیشگی: مصوبه، تأخیر، تمدید مهلت.

ما خواستار دو چیز هستیم: نخست، اعلام عمومی برنامهٔ زمان‌بندی با ذکر مسئول هر مرحله؛ و دوم، تعیین تکلیف اعتبار مورد نیاز در نشست آتی شورای برنامه‌ریزی استان. اگر اعتبار تأمین نمی‌شود، صادقانه اعلام شود تا مردم منتظر نمانند. طرح بازیافت مبدأ نیز که در دو محلهٔ شهر آزمایشی اجرا شد، نتیجهٔ قابل قبولی داشت و باید به سایر محلات تعمیم یابد.

از شهروندان دامغانی نیز می‌خواهم در تفکیک پسماند خانگی همکاری کنند. هیچ طرح شهری بدون همراهی مردم به نتیجه نمی‌رسد. کانون‌های فرهنگی مساجد می‌توانند در آموزش این موضوع نقش مؤثری ایفا کنند.