غدیر؛ پیوند امامت و مسئولیت اجتماعی

در آستانهٔ عید سعید غدیر قرار داریم و شایسته است خطبهٔ نخست را به معنای این روز اختصاص دهم. پیام غدیر تنها اعلام یک نام نبود؛ اعلام یک معیار بود. معیاری که می‌گوید سرپرستی جامعه امانتی است در دست شایسته‌ترین، نه غنیمتی در دست نزدیک‌ترین.

اگر این معیار را از تاریخ به امروز بیاوریم، پرسش‌های روشنی پیش می‌آید. آیا در انتخاب مدیران، شایستگی معیار نخست است؟ آیا کسی که مسئولیتی می‌پذیرد، آن را بار امانت می‌داند یا فرصت؟ غدیر اگر تنها به مراسم و شیرینی محدود شود، از عمق خود تهی شده است.

در سیرهٔ امیرالمؤمنین (ع)، حکومت ارزشی بیش از کفش وصله‌خورده نداشت مگر آنکه با آن حقی احیا شود. این سخن را باید در کنار رفتار عملی ایشان خواند: بازرسی از بازار، رسیدگی شخصی به شکایت مردم و برخورد یکسان با خویش و بیگانه. الگوی حکمرانی اسلامی در همین جزئیات نهفته است، نه در شعارها.

خطبهٔ دوم را به وضعیت شهر خودمان اختصاص می‌دهم. ایوانکی در سال‌های اخیر با استقرار واحدهای صنعتی و انبارهای بزرگ، تغییر چهره داده است. این تغییر، اشتغال آورده و رونق نسبی ایجاد کرده است؛ انکار آن انصاف نیست. اما هر توسعه‌ای هزینه‌ای دارد که باید دیده شود.

نخستین هزینه، فشار بر منابع آب است. شهری که پیش‌تر مصرف خانگی و کشاورزی داشت، امروز مصرف صنعتی قابل توجهی نیز دارد. تخصیص آب به واحدهای جدید باید بر پایهٔ ترازنامهٔ واقعی دشت انجام شود، نه بر پایهٔ برآوردهای خوش‌بینانه. ما خواستار انتشار ترازنامهٔ آب دشت ایوانکی و سهم مصارف مختلف هستیم.

دومین هزینه، ترافیک سنگین و فرسودگی معابر شهری است. عبور ناوگان سنگین از داخل بافت مسکونی، هم ایمنی را کاهش داده و هم آسایش اهالی را بر هم زده است. کمربندی پیش‌بینی‌شده در طرح جامع، هنوز اجرایی نشده است. تا زمان اجرا، دست‌کم محدودیت ساعتی تردد در معابر مسکونی قابل اعمال است.

سومین نکته، سهم بومی‌ها از اشتغال است. گزارش‌ها نشان می‌دهد در برخی واحدها، نسبت نیروی بومی پایین‌تر از حد انتظار است. ما نمی‌گوییم درِ کار بر غیربومی بسته شود؛ می‌گوییم آموزش مهارتی جوانان ایوانکی متناسب با نیاز همین واحدها طراحی شود. این کار هم به نفع کارفرماست و هم به نفع شهر.

در پایان، از مدیران واحدهای صنعتی مستقر در منطقه می‌خواهم در مسئولیت اجتماعی خود جدی‌تر باشند. مشارکت در تکمیل درمانگاه شهر و پشتیبانی از مدارس، بخشی از دِین آنان به این شهر است. چند واحد در این زمینه پیش‌قدم شده‌اند و جا دارد از آنان قدردانی شود.